Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 帘 [4] => 外 [5] => 五 [6] => 更 [7] => 风 [8] => , [9] => 消 [10] => 受 [11] => 晓 [12] => 寒 [13] => 时 [14] => 节 [15] => 。 [16] => 刚 [17] => 剩 [18] => 秋 [19] => 衾 [20] => 一 [21] => 半 [22] => , [23] => 拥 [24] => 透 [25] => 帘 [26] => 残 [27] => 月 [28] => 。 [29] => < [30] => / [31] => p [32] => > [33] => < [34] => p [35] => > [36] => 争 [37] => 教 [38] => 清 [39] => 泪 [40] => 不 [41] => 成 [42] => 冰 [43] => ? [44] => 好 [45] => 处 [46] => 便 [47] => 轻 [48] => 别 [49] => 。 [50] => 拟 [51] => 把 [52] => 伤 [53] => 离 [54] => 情 [55] => 绪 [56] => , [57] => 待 [58] => 晓 [59] => 寒 [60] => 重 [61] => 说 [62] => 。 [63] => < [64] => / [65] => p [66] => > ) Array ( [0] => 好 [1] => 事 [2] => 近 [3] => · [4] => 帘 [5] => 外 [6] => 五 [7] => 更 [8] => 风 )
清代·纳兰性德的简介
纳兰性德(1655-1685),满洲人,字容若,号楞伽山人,清代最著名词人之一。其诗词“纳兰词”在清代以至整个中国词坛上都享有很高的声誉,在中国文学史上也占有光采夺目的一席。他生活于满汉融合时期,其贵族家庭兴衰具有关联于王朝国事的典型性。虽侍从帝王,却向往经历平淡。特殊的生活环境背景,加之个人的超逸才华,使其诗词创作呈现出独特的个性和鲜明的艺术风格。流传至今的《木兰花令·拟古决绝词》——“人生若只如初见,何事秋风悲画扇?等闲变却故人心,却道故人心易变。”富于意境,是其众多代表作之一。
...〔► 纳兰性德的诗(223篇)〕