Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 堠 [4] => 雪 [5] => 翻 [6] => 鸦 [7] => , [8] => 河 [9] => 冰 [10] => 跃 [11] => 马 [12] => , [13] => 惊 [14] => 风 [15] => 吹 [16] => 度 [17] => 龙 [18] => 堆 [19] => 。 [20] => 阴 [21] => 磷 [22] => 夜 [23] => 泣 [24] => , [25] => 此 [26] => 景 [27] => 总 [28] => 堪 [29] => 悲 [30] => 。 [31] => 待 [32] => 向 [33] => 中 [34] => 宵 [35] => 起 [36] => 舞 [37] => , [38] => 无 [39] => 人 [40] => 处 [41] => 、 [42] => 那 [43] => 有 [44] => 村 [45] => 鸡 [46] => 。 [47] => 只 [48] => 应 [49] => 是 [50] => , [51] => 金 [52] => 笳 [53] => 暗 [54] => 拍 [55] => , [56] => 一 [57] => 样 [58] => 泪 [59] => 沾 [60] => 衣 [61] => 。 [62] => < [63] => / [64] => p [65] => > [66] => < [67] => p [68] => > [69] => 须 [70] => 知 [71] => 今 [72] => 古 [73] => 事 [74] => , [75] => 棋 [76] => 枰 [77] => 胜 [78] => 负 [79] => , [80] => 翻 [81] => 覆 [82] => 如 [83] => 斯 [84] => 。 [85] => 叹 [86] => 纷 [87] => 纷 [88] => 蛮 [89] => 触 [90] => , [91] => 回 [92] => 首 [93] => 成 [94] => 非 [95] => 。 [96] => 剩 [97] => 得 [98] => 几 [99] => 行 [100] => 青 [101] => 史 [102] => , [103] => 斜 [104] => 阳 [105] => 下 [106] => 、 [107] => 断 [108] => 碣 [109] => 残 [110] => 碑 [111] => 。 [112] => 年 [113] => 华 [114] => 共 [115] => , [116] => 混 [117] => 同 [118] => 江 [119] => 水 [120] => , [121] => 流 [122] => 去 [123] => 几 [124] => 时 [125] => 回 [126] => 。 [127] => < [128] => / [129] => p [130] => > ) Array ( [0] => 满 [1] => 庭 [2] => 芳 [3] => · [4] => 堠 [5] => 雪 [6] => 翻 [7] => 鸦 )
清代·纳兰性德的简介
纳兰性德(1655-1685),满洲人,字容若,号楞伽山人,清代最著名词人之一。其诗词“纳兰词”在清代以至整个中国词坛上都享有很高的声誉,在中国文学史上也占有光采夺目的一席。他生活于满汉融合时期,其贵族家庭兴衰具有关联于王朝国事的典型性。虽侍从帝王,却向往经历平淡。特殊的生活环境背景,加之个人的超逸才华,使其诗词创作呈现出独特的个性和鲜明的艺术风格。流传至今的《木兰花令·拟古决绝词》——“人生若只如初见,何事秋风悲画扇?等闲变却故人心,却道故人心易变。”富于意境,是其众多代表作之一。
...〔► 纳兰性德的诗(223篇)〕