Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 南 [4] => 国 [5] => 来 [6] => 何 [7] => 晚 [8] => , [9] => 龙 [10] => 门 [11] => 去 [12] => 未 [13] => 迟 [14] => 。 [15] => 四 [16] => 方 [17] => 无 [18] => 事 [19] => 日 [20] => , [21] => 一 [22] => 老 [23] => 是 [24] => 閒 [25] => 时 [26] => 。 [27] => < [28] => / [29] => p [30] => > [31] => < [32] => p [33] => > [34] => 天 [35] => 地 [36] => 凭 [37] => 藜 [38] => 杖 [39] => , [40] => 风 [41] => 花 [42] => 任 [43] => 酒 [44] => 卮 [45] => 。 [46] => 大 [47] => 臣 [48] => 终 [49] => 体 [50] => 国 [51] => , [52] => 去 [53] => 就 [54] => 不 [55] => 嫌 [56] => 疑 [57] => 。 [58] => < [59] => / [60] => p [61] => > ) Array ( [0] => 送 [1] => 毕 [2] => 都 [3] => 宪 [4] => 致 [5] => 仕 )
明代·庄昶的简介
庄昶(1437~1499)明代官员、学者。字孔暘,一作孔阳、孔抃,号木斋,晚号活水翁,学者称定山先生,汉族,江浦孝义(今江苏南京浦口区东门镇)人。成化二年进士,历翰林检讨。因反对朝庭灯彩焰火铺张浪费,不愿进诗献赋粉饰太平,与章懋、黄仲昭同谪,人称翰林四谏。被贬桂阳州判官,寻改南京行人司副。以忧归,卜居定山二十余年。弘治间,起为南京吏部郎中。罢归卒,追谥文节。昶诗仿击壤集之体。撰有《庄定山集》十卷。
...〔► 庄昶的诗(4篇)〕