Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 百 [4] => 种 [5] => 相 [6] => 思 [7] => 千 [8] => 种 [9] => 恨 [10] => , [11] => 早 [12] => 是 [13] => 伤 [14] => 春 [15] => , [16] => 那 [17] => 更 [18] => 春 [19] => 醪 [20] => 困 [21] => 。 [22] => 薄 [23] => 幸 [24] => 辜 [25] => 人 [26] => 终 [27] => 不 [28] => 愤 [29] => , [30] => 何 [31] => 时 [32] => 枕 [33] => 畔 [34] => 分 [35] => 明 [36] => 问 [37] => 。 [38] => < [39] => / [40] => p [41] => > [42] => < [43] => p [44] => > [45] => 懊 [46] => 恼 [47] => 风 [48] => 流 [49] => 心 [50] => 一 [51] => 寸 [52] => , [53] => 强 [54] => 醉 [55] => 偷 [56] => 眠 [57] => , [58] => 也 [59] => 即 [60] => 依 [61] => 前 [62] => 闷 [63] => 。 [64] => 此 [65] => 意 [66] => 为 [67] => 君 [68] => 君 [69] => 不 [70] => 信 [71] => , [72] => 泪 [73] => 珠 [74] => 滴 [75] => 尽 [76] => 愁 [77] => 难 [78] => 尽 [79] => 。 [80] => < [81] => / [82] => p [83] => > ) Array ( [0] => 蝶 [1] => 恋 [2] => 花 [3] => · [4] => 百 [5] => 种 [6] => 相 [7] => 思 [8] => 千 [9] => 种 [10] => 恨 )
宋代·欧阳修的简介
欧阳修(1007-1072),字永叔,号醉翁,晚号“六一居士”。汉族,吉州永丰(今江西省永丰县)人,因吉州原属庐陵郡,以“庐陵欧阳修”自居。谥号文忠,世称欧阳文忠公。北宋政治家、文学家、史学家,与韩愈、柳宗元、王安石、苏洵、苏轼、苏辙、曾巩合称“唐宋八大家”。后人又将其与韩愈、柳宗元和苏轼合称“千古文章四大家”。
...〔► 欧阳修的诗(40篇)〕