Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 湖 [4] => 上 [5] => 。 [6] => 闲 [7] => 望 [8] => 。 [9] => 雨 [10] => 萧 [11] => 萧 [12] => 。 [13] => 烟 [14] => 浦 [15] => 花 [16] => 桥 [17] => 路 [18] => 遥 [19] => 。 [20] => 谢 [21] => 娘 [22] => 翠 [23] => 蛾 [24] => 愁 [25] => 不 [26] => 销 [27] => 。 [28] => 终 [29] => 朝 [30] => 。 [31] => 梦 [32] => 魂 [33] => 迷 [34] => 晚 [35] => 潮 [36] => 。 [37] => < [38] => / [39] => p [40] => > [41] => < [42] => p [43] => > [44] => 荡 [45] => 子 [46] => 天 [47] => 涯 [48] => 归 [49] => 棹 [50] => 远 [51] => 。 [52] => 春 [53] => 已 [54] => 晚 [55] => 。 [56] => 莺 [57] => 语 [58] => 空 [59] => 肠 [60] => 断 [61] => 。 [62] => 若 [63] => 耶 [64] => 溪 [65] => , [66] => 溪 [67] => 水 [68] => 西 [69] => 。 [70] => 柳 [71] => 堤 [72] => 。 [73] => 不 [74] => 闻 [75] => 郎 [76] => 马 [77] => 嘶 [78] => 。 [79] => < [80] => / [81] => p [82] => > ) Array ( [0] => 河 [1] => 传 [2] => · [3] => 湖 [4] => 上 ) 河传·湖上-温庭筠唐代-橙子学习网
首页 > 诗文 > 河传·湖上 > 拼音版

《河传·湖上》拼音版

唐代温庭筠

hezhuan··hushang

hushangxianwangyuxiaoxiaoyanpuhuaqiaoluyaoxieniangcuiechoubuxiaozhongchaomenghunmiwanchaodangzitianyaguizhaoyuanchunyiwanyingyukongchangduanruoyexixishui西xiliudibuwenlangmasi

温庭筠简介

唐代·温庭筠的简介

温庭筠

温庭筠(约812—866)唐代诗人、词人。本名岐,字飞卿,太原祁(今山西祁县东南)人。富有天才,文思敏捷,每入试,押官韵,八叉手而成八韵,所以也有“温八叉”之称。然恃才不羁,又好讥刺权贵,多犯忌讳,取憎于时,故屡举进士不第,长被贬抑,终生不得志。官终国子助教。精通音律。工诗,与李商隐齐名,时称“温李”。其诗辞藻华丽,秾艳精致,内容多写闺情。其词艺术成就在晚唐诸词人之上,为“花间派”首要词人,对词的发展影响较大。在词史上,与韦庄齐名,并称“温韦”。存词七十余首。后人辑有《温飞卿集》及《金奁集》。

...〔► 温庭筠的诗(41篇)