Array ( [0] => < [1] => p [2] => > [3] => 关 [4] => 山 [5] => 陵 [6] => 汉 [7] => 开 [8] => , [9] => 霜 [10] => 月 [11] => 正 [12] => 徘 [13] => 徊 [14] => 。 [15] => 映 [16] => 林 [17] => 如 [18] => 璧 [19] => 碎 [20] => , [21] => 侵 [22] => 塞 [23] => 似 [24] => 轮 [25] => 摧 [26] => 。 [27] => < [28] => / [29] => p [30] => > [31] => < [32] => p [33] => > [34] => 楚 [35] => 师 [36] => 随 [37] => 晦 [38] => 尽 [39] => , [40] => 胡 [41] => 兵 [42] => 逐 [43] => 暖 [44] => 来 [45] => 。 [46] => 寒 [47] => 笳 [48] => 将 [49] => 夜 [50] => 鹊 [51] => , [52] => 相 [53] => 乱 [54] => 晚 [55] => 声 [56] => 哀 [57] => 。 [58] => < [59] => / [60] => p [61] => > ) Array ( [0] => 关 [1] => 山 [2] => 月 )
南北朝·阮卓的简介
(531—589)南朝陈陈留尉氏人。幼聪敏,笃志经籍,善谈论,尤工五言诗。性至孝。陈文帝天康初,为新安王府记室参军,奉使招慰交阯。交阯多珍怪之产,卓一无所取,时论称廉。陈后主至德元年,入为德教殿学士。后退居里舍,以文酒自娱。陈亡入隋,途中疾卒。
...〔► 阮卓的诗(6篇)〕